1. Hoe werkt beleggen in teakplantages?

Beleggen in teak vindt doorgaans plaats door de aanschaf van een participatie. Als belegger wordt u door deelname eigenaar van de rechten en opbrengsten van een kavel op een teakplantage (in Costa Rica, soms ook in Brazilië).
In de aankoopsom zijn inbegrepen (1) het planten van bomen op die kavel, (2) het onderhoud over de looptijd, (3) de huur van de grond over de looptijd, (4) beheer en het verstrekken van informatie, (5) verkoop van de bomen op stam en uitkering van de opbrengst aan de belegger, doorgaans na aftrek van een percentage van 5-10%.

De looptijd (ook wel omloop genoemd) is bij teakbeleggingen meestal 20 jaar, soms slechts 15 jaar. Volgens bosbouwkundigen is dat veel te kort. Teak groeit ongeveer 20 jaar gestaag; daarna worden de bomen steeds langzamer dikker, maar de kwaliteit neemt verder toe.
Aanbieders van teakbeleggingen beweren, dat het hout na 20 jaar al topkwaliteit heeft en dat langer wachten zinloos is. Dat is pertinent onjuist. Handelaren in tropisch hout prefereren 50-80 jaar oud teak uit Myanmar of Indonesië; volgens hen is 20 jarig teak uit Zuid- en Midden-Amerika waardeloos. (meer informatie...)

Door participaties aan te bieden proberen de aanbieders de wetgeving te omzeilen. Immers, als ze aandelen zouden verkopen zouden ze moeten voldoen aan wetten en vergunningen moeten aanvragen (bij DNB; de Nederlandsche Bank) en over kennis en diploma’s moeten beschikken (gecontroleerd door AFM; de Autoriteit Financiële Markten, voorheen STE, Stichting Toezicht Effectenverkeer).
Aanbieders van teakparticipaties stellen, dat het gaat om individuele beleggingen. Dat is onjuist, want dan zouden de kosten van aanplant, onderhoud en het kappen per kavel precies moeten worden geadministreerd per kavel. Dat gebeurt echter niet en is zelfs onmogelijk.
Bij het kappen zouden de bomen van iedere kavel gemerkt moeten worden en apart worden verkocht en verwerkt. Iedere individuele belegger krijgt dan precies de opbrengst van zijn kavel. In de praktijk is dat niet uitvoerbaar.

In werkelijkheid worden alle kosten en opbrengsten opgeteld en gelijkelijk verdeeld over het aantal kavels. Het gaat dus allerminst om individuele beleggingen, maar om beleggingen voor gezamenlijke rekening en risico.
Beleggers wordt zelfs gewezen op de zgn. opbrengstdeling, waarbij iedere participant hetzelfde bedrag krijgt uitgekeerd, hoewel sommige kavels nauwelijks opbrengst genereren. Derhalve is de Wet Toezicht Beleggingsinstellingen (Wtb) volledig van toepassing.

Aangezien het dus feitelijk gaat om beleggen in aandelen, is de Wet Toezicht Effectenverkeer (Wte) van toepassing. Personen, die dergelijke producten aanbieden, dienen over bepaalde diploma’s te beschikken.

Helaas is DNB niet in staat gebleken teakaanbieders te dwingen vergunningen aan te vragen, hoewel dat toch wettelijk vereist is. DNB treedt evenmin op tegen overtreders van die vergunningsplicht. Ook de AFM treedt niet of nauwelijks op tegen overtreders van de Wte.
Beleggers worden dus niet of nauwelijks beschermd door DNB en AFM.