9. De opbrengstprognoses van Sicirec

Gelukkig hanteert Sicirec niet meer van die doldrieste prognoses, zoals die in 1993-1995 door A.W. Konijn werden gepresenteerd.

Enkele kritische opmerkingen willen we toch plaatsen:

Veel mensen hebben belegd in plantages met een 20-jarige looptijd. Dat een dergelijke looptijd niet realistisch is, stond altijd al vast en is inmiddels ook algemeen bekend. Maar door geen prognose te publiceren van de opbrengst van een plantage met een 20-jarige looptijd, bewijst Sicirec geen dienst aan al die beleggers. Een dergelijke prognose zou immers duidelijk maken in welke mate beleggers misleid zijn. Kennelijk wil Sicirec niet dat duidelijk wordt aangetoond, dat de prognoses -ook van Sicirec zelf- buiten proporties waren.

Sicirec calculeert met een prijsstijging na aftrek van inflatie van 4% per jaar. Dat is absoluut nergens op gebaseerd. Dat er enige inflatie is, daarmee kan nog in redelijkheid worden gerekend. Maar dat de prijs van een grondstof ieder jaar consistent zou stijgen, daarvoor is geen enkele grondslag aan te voeren. Integendeel. Of het nu gaat om goud, olie, koffie, bananen, cacao of suiker, prijzen worden bepaald door vraag en aanbod op de wereldmarkt. Net als alle commodities fluctueren prijzen en is het voorspellen van een prijs zelfs over een termijn van 3 maanden onmogelijk (futures-handelaren proberen dat wel te doen, maar veelal zonder succes). De prijs van olie is in 2005 lager (na inflatiecorrectie) dan in 1975; dat is 30 jaar geleden. De aanleg van teveel plantages zou net zo goed kunnen leiden tot een catastrofale prijsdaling. Dat kan geen sterveling voorspellen. De kans op een stijging van de teakprijs met 4% per jaar is dus net zo groot als de kans op een daling met 4% per jaar. Maar in dat laatste geval pakt een belegging desastreus uit.

Er is uitgegaan van huidige prijzen van rondhout aan de weg. Maar ook hier schuilt een addertje onder het gras. Alleen van rondhout t/m 30cm diameter zijn momenteel prijzen bekend. Volgens de ‘groeiramingen voor een hectare teak’ gaat het daarbij om bomen tot ongeveer 18 jaar. Die bomen brengen in ieder geval weinig op. Het ‘grote geld’ moet komen uit de bomen van 25 jaar oud (volgens de opbrengstprognose). Maar juist de prijs van dat hout is nog onbekend.

Extrapoleren is heel erg gevaarlijk. Als een kind van 8 jaar 1.10m groot is, dan is dus een kind van 16 jaar 2.20m. Als een diamant van 1 karaat $10.000 kost, dan koop je een diamant van 3 karaat voor $30.000. Allemaal onzin. Vooralsnog willen houthandelaren geen plantage-teak uit Costa Rica hebben. Iedere prijs, hoe dan ook ‘bepaald’ of ‘berekend’, is pure speculatie.

Mensen die hebben belegd in plantages van Konijn kunnen niet rekenen op FSC-keur. Mensen die meedoen aan het doorstartplan, zoals gepresenteerd door Teakbestand en gesteund door Sicirec, krijgen hout zonder FSC-keur. Als handelaren alleen maar hout uit Azië willen hebben, met FSC-keur, wat wordt dan de waarde van kwalitatief heel slecht hout zonder FSC-keur uit Costa Rica? Waardelozer dan waardeloos?

Sicirec doet feitelijk hetzelfde als alle aanbieders van twijfelachtige beleggingen: pappen en nathouden.
Jaar na jaar worden de prognoses een beetje naar beneden bijgesteld. Naarmate het ‘moment supreme’ nadert (de eindkap, die gigantische opbrengsten gaat generen), zal die opbrengst op niets uitlopen. Dan volgt ongetwijfeld het advies, dat de bomen eigenlijk nog een paar jaar moeten blijven staan. Zo begint het spelletje opnieuw, totdat de beleggers opgeven, het moe zijn, te oud zijn geworden, of overlijden...