14. Maar er waren toch garanties en zekerheden?

Mensen zijn natuurlijk niet achterlijk. Ze trappen niet overal in. Maar oplichters zijn briljant in het opzetten van façades.
Ze huren bijv. een prachtige (gemeubileerde) villa of een kantoor op een eerste klas locatie. Voor 3 maanden kost dat misschien 15.000 euro. Nadat 1 of 2 beleggers erin zijn getrapt is dat bedrag al terugverdiend. Soms al na een paar dagen. Ook die glimmende folders zijn relatief goedkoop als het geld met tienduizenden euro’s binnenstroomt en er verder nauwelijks uitgaven zijn. Datzelfde geldt voor het laten drukken van indrukwekkende certificaten.
Zo’n certificaat kost misschien 2 euro, maar met een goed verhaal, een stempel, een handtekening en een kavelnummer wissel je het zó in tegen tienduizend echte euro’s van een argeloze belegger.

Teakfondsen huurden op plantages arbeiders in, die druk bezig waren met onderhoud als er potentiële investeerders op bezoek kwamen. Die bezoekers werden langs een tevoren geplande route geleid, waar alles perfect uitzag. Daarbuiten was de plantage een wildernis en de arbeiders werden alweer weggestuurd als de investeerders voorbij waren. Voor een paar honderd dollar werden meerdere investeerders overtuigd en honderdduizenden dollars ineens binnengehaald.

Oplichters zijn meesters in het noemen van namen van bekende mensen of grote bedrijven. Ze wekken de indruk, dat ze met hen bevriend zijn, met hen zaken doen, hen tot klant hebben. Het zijn allemaal leugens, of met hele slimme zinsconstructies wordt een nietsvermoedende luisteraar tot conclusies geleid, die bij nadere bestudering helemaal niet kloppen.
“Ik heb pas nog een bespreking gehad met vrienden in het Catshuis”, wordt er en passant opgemerkt. “Hij kent de minister-president persoonlijk,” denk je nietsvermoedend. Zo iemand zal jou toch niet belazeren...
Niet waar, maar niet eens een leugen, want ergens in Nederland of België blijkt een restaurant te liggen met de naam Katshuis.

Uw hele leven praat u met mensen, die netjes en eerlijk zijn. Ook zelf vertelt u de waarheid. Oké, er wordt wel eens wat gesjoemeld, maar dat blijft binnen de perken. Ondernemers die hun afspraken onvoldoende nakomen, worden aangepakt door de rechter, of door de consumentenbond. Er is sociale controle, waardoor mensen die teveel rommelen een slechte naam krijgen. Dus u gaat ervan uit, dat mensen slechts marginaal afwijken van de waarheid. Dat wordt u fataal als u een gehaaide oplichter tegenkomt.

Hij maakt genadeloos gebruik van uw in tientallen jaren opgebouwde ervaring. Hij is charmant, heeft goede manieren, wekt vertrouwen, geniet aanzien en heeft belangrijke vrienden. En bovenal, hij is bemiddeld en heeft uw geld niet nodig.
Meedogenloos wordt u opgelicht; als u niet uitkijkt is de spaarpot van uw 6-jarig dochtertje en het AOW van uw oude moeder ook nog verdwenen.

Voor oplichters bestaat de wereld uit super-intelligente mensen zonder scrupules zoals zij, en idioten zoals u.
Spreekt u hen erop aan, dan houden ze u eindeloos aan het lijntje met prachtige smoezen. Tijd is hun grootste vriend. Hoe langer ze uw geld in hun bezit hebben, hoe groter de kans dat ze het straffeloos kunnen behouden.
Wordt u boos en gaat u een harde confrontatie aan, dan wordt u onbeschaamd aangevallen, zelfs bedreigd. Hoe durft u aan hem te twijfelen? Als u daarmee door gaat moet u echt de gevolgen ondervinden. Geweld is mogelijk, maar dikwijls bent u zo verbouwereerd, dat u aan uzelf begint te twijfelen.

Met ‘argumenten’ wordt u opnieuw met een kluitje in het riet gestuurd. Oplichters zijn echt in staat koelkasten aan eskimo’s te verkopen.

Teak is een ideaal product voor oplichters, want:

·	Het gaat om grote bedragen per klant, al gauw $10.000, soms meer dan $100.000;

·	De looptijd is lang, minimaal 20 jaar, dus duurt de ‘ontdekking van oplichting’ doorgaans zo’n 5-10 jaar;

·	Niemand heeft veel verstand van teak, tropische bosbouw, handel in tropisch hout, de wetgeving in de betreffende landen, etc.;

·	De bewijzen (plantages) zijn altijd ver weg, moeilijk bereikbaar, in een tropisch land;

·	Er kan makkelijk gebruik worden gemaakt van vennootschappen ter plaatse, waar andere wetten van toepassing zijn;

·	Er wordt een andere taal gesproken en er is doorgaans een afwijkend rechtssysteem (anders dan we in Nederland gewend zijn);

·	Door gelden via meerdere vennootschappen, banken en belastingparadijzen te sluizen is het later moeilijk te achterhalen;

·	Ze betalen dus ook geen belasting over hun woekerwinsten;

·	Zelfs instanties als FIOD en justitie zijn nauwelijks in staat de geldstromen te volgen, voor een particulier is het bijna onmogelijk;

·	Men gebruikt andere actuele argumenten, zoals banen voor de bevolking in ontwikkelingslanden, voorkomen van het kappen van het regenwoud, plantages zijn noodzakelijk voor het milieu, enz., enz.;

·	Beleggers rekenen erop, dat ze hun geld jarenlang kwijt zijn. Als ze het 10 of 20 jaar kunnen missen hebben ze het dus niet echt nodig;

·	Sommige beleggers zijn terughoudend met eventuele vervolging van de initiator, omdat het belegde geld niet altijd fiscaal verantwoord was;

·	Door al die ingewikkelde constructies is het uitermate complex om aan te tonen wie nou precies wat heeft misdaan, en om verhaal te krijgen. Voor een individuele belegger is dat bijna onmogelijk en onevenredig duur.

Voor figuren met een vlotte babbel en voldoende gebrek aan scrupules ligt in de wereld van teakbeleggingen een grote toekomst.