11. De risico’s

Aan teakbeleggingen zijn enorme risico’s verbonden. De enige zekerheid is eigenlijk de hoogte van het bedrag, dat u overmaakt. Dat bedrag bent u in ieder geval de komende 10-20 jaar kwijt (hoogstwaarschijnlijk zelfs voorgoed). Teakparticipaties zijn nauwelijks verhandelbaar (zie Sicirec).

Na 10 jaar komt de eerste uitkering, tenminste dat denkt u. Als die niet vanzelf komt, gaat u op zoek naar de verkoper van toen en/of naar het bedrijf, waarmee u contracten heeft gesloten.
U loopt een goede kans, dat niemand meer is te vinden. Na lang speurwerk ontdekt u, dat u zaken heeft gedaan met een onderneminkje zonder noemenswaardig kapitaal, dat inmiddels niet meer bestaat, of is overgeplaatst naar Costa Rica, Panama of Antigua (enig idee waar dat ligt?).

U gaat op zoek naar de verkoper en belt aan bij de prachtige villa, waar hij woont. Hij vertelt u, dat hij zijn bedrijf heeft verkocht, maar zijn opvolger heeft helaas alles verknald. Hij wil u heel graag helpen, is ook heel vriendelijk, maar doet verder niets.
Negen van de tien teakbeleggers gaan teleurgesteld naar huis en proberen hun frustraties te vergeten, gaan aan de drank, durven het hun vrouw niet te vertellen, etc.

Ze voelen zich opgelicht en dat is ook precies wat er is gebeurd.