|
In landen als Costa Rica kostte het opzetten van plantages begin negentiger jaren netto zo’n $900 per hectare. Er werd destijds forse subsidie verstrekt als bepaalde gronden opnieuw werden beplant. Teakbomen voorkomen erosie.
Zonder subsidie waren de aanlegkosten en het onderhoud over 20 jaar per hectare ongeveer $2.500.
De subsidie was destijds vooral van toepassing op gronden, die afgelegen in de armste gebieden lagen.
Juist daar zijn de plantages van Konijn (Bosque Teca Verde) aangelegd. Wat dat later betekent voor transportkosten van het gekapte teak, is elders al omschreven (zie ook Zwartboek, pag. 73). Immers, de eindprijs ligt vast (wordt door wereldwijde concurrentie bepaald) en alleen door de prijs op stam te verlagen kunnen de bomen op de afgelegen plantages worden verkocht.
Dergelijke gronden waren destijds heel goedkoop ($400-$700/ha) en voor nagenoeg alles ongeschikt (ook voor teakplantages).
De aanbieders van teakparticipaties letten evenmin op het klimaat van de gekozen locatie en de kwaliteit van de grond. Ze investeerden niet in kwaliteit en maakten evenmin gebruik van het beste plantmateriaal.
Het doel van de plantages was alleen maar het hebben van iets dat enigszins de naam plantage verdient, zodat klagende participanten later moeilijker verhaal zouden kunnen halen.
|
